Dlaczego zimą organizm się wysusza?

Zimne powietrze ma bardzo mało wilgoci

Podstawowa sprawa, o której prawie się nie mówi. Im niższa temperatura, tym mniej wilgoci jest w powietrzu. Gdy oddychasz zimnym, suchym powietrzem, organizm musi je ogrzać i nawilżyć, zanim trafi do płuc. Do tego procesu zużywa wodę z własnych zasobów.

Oddychasz częściej podczas ruchu, więc tracisz więcej wilgoci, nawet jeśli w ogóle się nie pocisz. Ta strata jest niewidoczna, dlatego łatwo ją zignorować.

Zimą pocisz się, tylko tego nie czujesz

Pot zimą nie spływa po skórze tak jak latem. Często wsiąka w warstwy ubrań albo odparowuje szybciej, niż zdążysz to zauważyć. Organizm nadal traci wodę, ale bez klasycznego sygnału „jestem mokry”.

To jeden z powodów, dla których zimą ludzie mówią: „nie chce mi się pić, bo się nie pocę”. A to po prostu nieprawda.

Mróz oszukuje mechanizm pragnienia

Zimą rzadziej odczuwamy pragnienie. Niska temperatura tłumi sygnały wysyłane przez organizm, a chłód daje złudne poczucie, że nawodnienie jest w porządku. W praktyce pijesz mniej, niż potrzebujesz, i robisz to przez wiele godzin bez refleksji.

Organizm nie przestaje potrzebować wody tylko dlatego, że jest zimno. Po prostu gorzej komunikuje ten fakt.

Wiatr przyspiesza utratę wilgoci

Wiatr zimą działa jak suszarka. Przyspiesza parowanie wilgoci z powierzchni skóry i z dróg oddechowych. Nawet jeśli temperatura nie jest bardzo niska, silny wiatr potrafi znacząco zwiększyć straty wody.

Dlatego długie spacery lub trekking w wietrznych warunkach często kończą się większym zmęczeniem, niż sugerowałaby trasa.

Ogrzewane pomieszczenia pogarszają sprawę

Po wyjściu z zimna trafiasz do ciepłego, ogrzewanego wnętrza. Powietrze jest jeszcze bardziej suche niż na zewnątrz. Organizm, który już stracił wodę podczas aktywności, traci ją dalej, nawet gdy siedzisz i odpoczywasz.

To dlatego zimą często czujesz suchość w gardle wieczorem, mimo że „nic specjalnego nie robiłeś”.

Odwodnienie zimą daje inne objawy

Latem odwodnienie kojarzy się z pragnieniem i osłabieniem. Zimą częściej objawia się:

• spadkiem energii
• bólem głowy
• gorszą koncentracją
• uczuciem zimna mimo dobrego ubrania

Woda jest potrzebna do regulacji temperatury ciała. Gdy jej brakuje, organizm gorzej radzi sobie z utrzymaniem ciepła.

Dlaczego to ma znaczenie w outdoorze

Zimą odwodnienie przychodzi szybciej i jest trudniejsze do zauważenia. A odwodniony organizm:

• szybciej marznie
• gorzej podejmuje decyzje
• szybciej się męczy
• wolniej się regeneruje

To bezpośrednio wpływa na komfort i bezpieczeństwo w terenie, nawet podczas krótkich wyjść.

Co z tego wynika w praktyce

Zimą nie pijesz „bo chce Ci się pić”. Zimą pijesz profilaktycznie. Małe ilości, regularnie, nawet jeśli nie czujesz pragnienia. To jedna z tych rzeczy, które nie robią wrażenia, dopóki ich nie zabraknie.

Podsumowanie

Zimowy chłód nie chroni przed odwodnieniem. Wręcz przeciwnie – sprzyja mu. Suche powietrze, wiatr, pot ukryty pod warstwami i osłabione uczucie pragnienia sprawiają, że zimą łatwo wpaść w deficyt wody, nawet o tym nie wiedząc.

Jeśli zimą szybciej marzniesz, szybciej się męczysz albo masz wrażenie, że „brakuje Ci energii” bez wyraźnego powodu, bardzo możliwe, że problemem nie jest zimno, tylko brak wody.