EverTrek w podróży
Magnezja w proszku
To najbardziej klasyczna forma magnezji używana przez wspinaczy od lat. Zwykle przechowuje się ją w woreczku przy uprzęży i sięga po nią w trakcie wspinaczki.
Zalety magnezji w proszku
- bardzo szybka aplikacja
- łatwo można ją ponownie nałożyć w trakcie wspinaczki
- dobrze pochłania wilgoć z dłoni
- zwykle jest tańsza
Wady
- pyli się i zostawia biały osad
- może brudzić ubrania i sprzęt
- w zamkniętych pomieszczeniach bywa ograniczana
Proszek sprawdza się szczególnie dobrze podczas wspinaczki sportowej i boulderingu, gdzie często trzeba poprawiać chwyt.
Magnezja w płynie
Magnezja w płynie ma postać gęstej cieczy zawierającej alkohol. Po nałożeniu na dłonie alkohol odparowuje, pozostawiając cienką warstwę magnezji.
Zalety magnezji w płynie
- nie pyli i nie brudzi otoczenia
- równomiernie pokrywa dłonie
- utrzymuje się dłużej na skórze
- często jest wymagana na ściankach wspinaczkowych
Wady
- trzeba poczekać, aż wyschnie
- trudniej ją ponownie nałożyć w trakcie drogi
- zazwyczaj jest droższa
Magnezja w płynie jest szczególnie popularna na ściankach wspinaczkowych, gdzie ogranicza ilość pyłu w powietrzu.
Która będzie lepsza
W praktyce wybór zależy od stylu wspinania.
Wybierz magnezję w proszku, jeśli:
- wspinasz się głównie w skałach
- chcesz szybko poprawiać chwyt w trakcie drogi
- zależy Ci na prostym i tanim rozwiązaniu
Wybierz magnezję w płynie, jeśli:
- wspinasz się na ściance
- masz bardzo potliwe dłonie
- chcesz ograniczyć pylenie
Rozwiązanie, które wybiera wielu wspinaczy
Wielu wspinaczy stosuje połączenie obu form: najpierw nakłada warstwę magnezji w płynie, a później podczas wspinaczki uzupełnia ją proszkiem z woreczka.
Dzięki temu dłonie pozostają suche dłużej, a jednocześnie można szybko poprawić chwyt.
Podsumowanie
Magnezja w proszku i w płynie mają swoje zalety, dlatego nie ma jednego idealnego wyboru. Proszek jest szybki i wygodny podczas wspinaczki, natomiast płynna wersja działa dłużej i nie pyli.
Najlepsze rozwiązanie to dopasowanie rodzaju magnezji do stylu wspinania — a często także korzystanie z obu form jednocześnie.
